Zaz na Champs-Elysees

Je m'baladais sur l'avenue Le coeur ouvert a l'inconnu J'avais envie de dire bonjour A n'importe qui N'importe qui ce fut toi Je t'ai dit n'importe quoi Il suffisait de te parler Pour t'apprivoiser Aux Champs-Élysées Aux Champs-Élysées Au soleil, sous la pluie A midi ou a minuit Il y a tout ce que vous voulez Aux Champs-Élysées Tu m'as dit "J'ai rendez-vous Dans un sous-sol avec des fous Qui vivent la guitare a la main Du soir au matin" Alors je t'ai accompagnée On a chanté, on a dansé Et l'on n'a meme pas pensé A s'embrasser Hier soir deux inconnus Et ce matin sur l'avenue Deux amoureux tout étourdis Par la longue nuit Et de l'Étoile a la Concorde Un orchestre a mille cordes Tous les oiseaux du point du jour Chantent l'amour

Przechadzałam się po alei Serce otwarte dla nieznajomego Miałam ochotę powiedzieć dzień dobry komukolwiek Komukolwiek i to byłeś Ty, Powiedziałam Ci cokolwiek Wystarczyło z Tobą porozmawiać żeby Cię oswoić Na Champs-Elysees na Champs-Elysees W słońcu, w deszczu, w południe czy o północy Tam jest wszystko czego chcecie, na Champs-Elysees Powiedziałeś mi :"Mam spotkanie, w podziemiu, z wariatami Którzy żyją z gitarą w ręku od wieczora do rana Więc ja Ci towarzyszyłam, śpiewaliśmy, tańczyliśmy I nawet tam nie myśleliśmy o całowaniu Wczoraj wieczorem dwoje nieznajomych i tego ranka na alei Dwoje zakochanych, roztargnionych przez długą noc I od Gwiazdy do Concorde orkiestra na tysiąc strun Wszystkie ptaki od świtu wyśpiewują miłość.

Tym razem do coveru baaaardzo znanej piosenki Joe Dassina Zaz zdecydowała się zrobić teledysk.
U nas płyta Paris zadebiutowała na 15 miejscu.

Historia miłosna Indili...

Nowy teledysk Indili, tym razem w klimacie świątecznym - tak, już, o Garou, który wydaje płytę z piosenkami świątecznymi - też będzie! - sprawia, że znowu pojawia się ona na blogu. Wchodź, Indila, posłuchajmy i poczytajmy co masz do powiedzenia :)

Oczywiście blogspot nigdy nie znajduje klipów z Vevo, więc to nagranie z RTL-u..
Tu:

Zapowiedź klipu, znajdźcie na jutubie cały, bo jest słodki!

L’âme en peine Il vit mais parle à peine Il l'attend devant cette photo d'antan Il, il n'est pas fou Il y croit c'est tout Il la voit partout Il l'attend debout Une rose à la main À part elle il n'attend rien Rien autour n'a de sens Et l'air est lourd Le regard absent Il est seul et lui parle souvent Il, il n'est pas fou Il l'aime c'est tout Il la voit partout Il l'attend debout Debout une rose à la main Non, non plus rien ne le retient Dans sa love story Dans sa love story Dans sa love story Sa love story  Prends ma main Promets-moi que tout ira bien Serre-moi fort Près de toi je rêve encore Oui, oui je veux rester Mais je ne sais plus aimer J'ai été trop bête Je t'en prie, arrête Arrête, comme je regrette Non, je ne voulais pas tout ça  Je serai riche Et je t'offrirai tout mon or Et si tu t'en fiches Je, je t'attendrai sur le port Et si tu m'ignores Je t'offrirai mon dernier souffle de vie Dans ma love story Dans ma love story Dans ma love story Ma love story Une bougie Peut illuminer la nuit Un sourire Peut bâtir tout un empire Et il y a toi Et il y a moi Et personne n'y croit Mais l'amour fait d'un fou un roi Et si tu m'ignores J'me battrai encore et encore C'est ta love story C'est ta love story  C'est l'histoire d'une vie Love story Des cris de joie Quelques larmes on s'en va On vit dans cette love story Love story

Dusza zbolała on żyje ale ledwo mówi czeka przed tym zdjęciem z przeszłości nie, on nie jest szalony On wierzy, to wszystko widzi ją wszędzie stojąc czeka na nią z różą w ręku prócz niej nie czeka na nic nic wokół nie ma sensu i powietrze jest ciężkie nieobecny wzrok On jest sam i mówi o niej często nie, nie jest szalony  on ją kocha, to wszystko wszędzie ją widzi stojąc czeka na nią stojąc z różą w ręku nic go już nie zatrzymuje. W jego historii miłosnej W jego historii miłosnej W jego historii miłosnej Jego historii miłosnej Weź mnie za rękę obiecaj, że wszystko będzie dobrze przytul mnie mocno obok ciebie jeszcze marzę tak, tak chcę zostać ale nie umiem już kochać byłam zbyt głupia błagam cię, skończ skończ, jak ja żałuję nie, nie chciałam tego, w ogóle będę bogatsza i podaruję ci całe moje złoto a jeśli to cię nie obchodzi Ja, zaczekam na Ciebie w drzwiach i jeśli mnie zignorujesz zaoferuję ci mój ostatni oddech. W mojej historii miłosnej w mojej historii miłosnej w mojej historii miłosnej Mojej historii miłosnej Świeca może rozjaśnić noc uśmiech może zbudować całe cesarstwo i jesteś ty i jestem ja i nikt w to nie wierzy ale miłość robi szach-mat i jeśli mnie zignorujesz będę walczyć znowu i znowu To historia miłosna To historia miłosna To historia życia historia miłosna Krzyk szczęścia kilka łez, my odchodzimy Żyjemy w tej historii miłosnej, historii miłosnej

Aaaa, psyt: blog dorobił się strony na fejsbuku! Tu jest ona, ta strona, polubcie!! Rano wstawiam tam Chanson au hasard :)

Wszystko zaczyna się dziś czyli powrót Esmeraldy

Powracając do ekipy musicalu Notre Dame czas na główną bohaterkę musicalu, Esmeraldę. Helene Segara, zwana w skrócie Ln, nie była pierwszą kandydatką na rolę Cyganki. Pierwsza na płycie zaśpiewała Noa, izraelska piosenkarka, znana też u nas z I don't know.

<tak, ja też dopiero niedawno odkryłam teledysk do Vivre>
Noa jednak zrezygnowała i do obsady weszła Helene Segara.
Ln urodziła się tego samego dnia co Victor Hugo -26.02 - na południu Francji. Po ciężkim dzieciństwie i burzliwej młodości - jej syn Rafael urodził się gdy miała 19 lat - znalazła się w Paryżu gdzie jej talent odkrył Orlando, brat Dalidy. Dzięki niemu Ln zaśpiewała z Andreą Boccelim.

Vivo per lei (je vis pour elle) stało się niesamowitym hitem we Francji i mając już taką sławę Ln stała się Esmeraldą.

Ln w Montrealu wdała się w romans z Damianem Sargue - taaak, z Romeo, który był dublerem Fioriego i Pelletiera -i straciła głos - wtedy Julie stała się Esmeraldą. Udało się jej jednak po operacji wrócić - i to jak! Dzięki płycie Au nom de femme została najpopularniejszą piosenkarką Francji, zdobyła dużo nagród i poznała miłość swojego życia, Mathieu, z którym ma dwójkę dzieci. Płyty Humaine i Quand a l'eternite ugruntowały jej pozycję piosenkarki nr 1.

Segara z Laurą Pausini <3

Potem Helene stwierdziła że czas na eksperymenty. I tak jak w przypadku Garou z płytą angielską, Julie z płytą a ala Diva, tak Helene nie udało się podbić Francji z płytą z piosenkami świata Mon pays c'est la terre. Coś nie zagrało, to nie był czas na, primo: płyty coverowe, secundo: taka muzyka do dziś nie jest słuchana we Francji.

Parmi la foule, mimo duetu z synem, też nie poszło tak dobrze..

Ln więc po kilku latach wróciła do coverów - do płyty wirtualnej z Joe Dassinem. Bardzo krytykowana, bo jak to wykorzystać nieżyjącego od wiiiiiiiiiieeelu lat Dassina? No można. Nawet powstał musical z piosenkami Dassina. Ln wykorzystała głos Joe i nagrała 'z nim' płytę. Już się lepiej sprzedała.

Helena musiała przerwać promocję z powodu choroby. Wróciła... ale zarzucano jej, że jej pełniejsza zmieniona twarz oznacza to, że miała operację plastyczną. Kilka miesięcy temu w końcu przerwała milczenie - jej pełniejsza twarz to oznaka stosowania przez 15 miesięcy kortyzonu. Każdy kto miał do czynienia z tym lekiem, wie jakie może mieć konsekwencje długie stosowanie go. Piosenkarka mówi, że bolały ją oskarżenia o operacje, ale wtedy poznała kto jest naprawdę przy niej i odpiera ataki.
I wraca z nową płytą. A singiel napisał dla mnie rzadko piszący już dla kogoś Jean-Jacques Goldman. Tak, Mistrz pisze w tej chwili tylko i wyłącznie dla byłej obsady Notre Dame. Julie nic nie napomknęła o tym, ale być może nie będzie niespodzianką jak na jej płycie Blanc też znajdzie się piosenka napisana przez JJG? ;)
Tout commence aujourd'hui czyli Wszystko zaczyna się dziś mówi właśnie o powrocie, o zapomnieniu o błędach/bólach przeszłości i rozpoczęciu wszystkiego od początku. I wygląda na to, a przynajmniej życzę tego Ln, że wszystko się uda jak najlepiej. Bo Esmeralda jest naprawdę ciepłą osobą, blisko ze swoimi fanami, otwarta i po prostu przyjazna. Tylko ona po koncertach Notre Dame wysiadła z samochodu i podziękowała fanom czekającym na paryskim deszczu w grudniu 2011, za to że byliśmy. "Merci a toi, a vous" powiedziałam. Mimo że Rosjanki, które od razu ją obskoczyły, nie dawały jej dojść do słowa potem, usłyszała i uśmiechnęła się do mnie. Także, chere Ln, bonne chance!

Dzień jest krótki, noc niezgrabna, żółć i czerwień w całym mieście...

C'est fin octobre debut novembre le ciel est rose et bieu lavande seule dans la foule de Montreal je marche, je cours sur Mont-Royal les arbres ont perdu leurs habits les merles bleus ferment leurs nids chemin de terre, bonne cadence mon amour tu me manques  C'est fin octobre debut novembre ma main te cherche  dans sa balance un beau dimanche sur Saint-Laurent toutes les odeurs sont la tout l'temps les langues sont un joli bordel  si loin de la tour de Babel moi c'est ta voix que j'veux entendre mon amour tu me manques  C'est fin octobre debut novembre ma ville s'endort en ton absence mais dis-moi quand reviendrais-tu? fou rire sans toi c'est peine perdue t'es rare comme une etoile filante j'fais pas de vśux j'ai pris une chance je garde ton odeur dans la chambre mon amour tu me manques  C'est fin octobre debut novembre le jour est court, la nuit pesante le jaune et le rouge sur la ville le vent les bouge, les eparpille l'automne est triste, le ciel est bas termine vite et reviens-moi defaire le nśud que j'ai au ventre mon amour tu me manques  C'est fin octobre debut novembre le ciel est rose et bleu lavende seule dans la foule de Montreal je marche, je cour sur Mont-Royal les arbres ont perdu leurs habits les merles bleus ferment leurs nids chemin de terre, bonne cadence mon amour tu me manques

To koniec października, początek listopada Niebo jest różowe i niebiesko lawendowe Sama w tłumie Montrealu Idę, biegnę po Mont-Royal Drzewa zgubiły swoje ubrania Niebieskie ptaszki buduja gniazda Ś cieżka polna, dobry rytm  Moja miłości brakuje mi ciebie To koniec października, początek listopada Moja ręka ciebie szuka by zachować równowagę Piękna niedziela na Saint-Laurent Wszystkie zapachy są tutaj cały czas Języki są piękną plątaniną tak daleko od wieży Babel Ja wolę usłyszeć twój głos Moja miłości brakuje mi ciebie To koniec października, początek listopada Moje miasto zasypia w twojej nieobecności Powiedz mi kiedy powrócisz Szalony śmiech bez Ciebie to udręka jesteś rzadkością jak spadająca gwiazda  nie chciałam, miałam szczęście zachowam twój zapach w moim pokoju Miłości brakuje mi ciebie To koniec października, początek listopada Dzień jest krótki, noc niezgrabna żółć i czerwień w całym mieście Wiatr je porusza, je rozrzuca Jesień jest smutna, niebo jest nisko Skończ szybko i wracaj Rozwiaż ten węzeł, który mam w środku Moja Miłości brakuje mi ciebie To koniec października, początek listopada Niebo jest różowe i niebiesko lawendowe Sama w tłumie Montrealu Idę, biegnę po Mont-Royal  Drzewa zgubiły swoje ubrania Niebieskie ptaszki buduja gniazda Ścieżka polna, dobry rytm  Moja miłości brakuje mi ciebie

Paris by night, czyli Patrick i Daniel w Mieście Świateł

Kilka dni temu wróciłam z tygodniowego urlopu, na którym, jak już wcześniej pisałam, byłam w Paryżu. Późno, ale primo: trzeba było w końcu odłożyć pieniądze, secundo: trzeba było mieć towarzystwo, tertio: trzeba było mieć porządny powód.
Za pierwszym razem gdy byłam w Paryżu, a było to w grudniu 2011 roku, miałam bardzo porządny powód: Notre Dame de Paris, concerts hommage, z orkiestrą symfoniczną, w Bercy. Byłam, umierałam z zachwytu gdy Daniel Lavoie wydarł się Je t'aimeeeeeeeeee, które zatrzęsło całą halą, czy gdy Bruno Pelletier wyciągał kolejne trudne nuty w Le temps des cathedrales i tak, popłakałam się, całe trzy razy, każdego wieczoru, gdy słyszałam Belle w oryginale.

Byłam wtedy na szczycie Wieży Eiffla, ledwo ale jednak wspięłam się na Notre Dame, widziałam widok z Montmarte i byłam przeszczęśliwa że zobaczyłam Paryż, dzięki absolutnie niesamowitym przyjaciółkom - bo wtedy, będąc studentką, nie mogłabym sama sobie pozwolić na taki wyskok.
Obiecałam że wrócę..
Myślałam, że z tymi samymi osobami, ale życie nam się zmieniło, i gdy ja już zaczęłam pracę, powiedziałam że nie odpuszczę, że już trochę Paryża zaczyna brakować.
Po roku bez wakacji w końcu trzeba było wziąć urlop, jeszcze nawet za zeszły rok. Pieniądze też trochę się odłożyły, więc nie trzeba było aż tak bardzo oszczędzać na bilecie samolotowym.
Tylko powód?
Ano znalazł się bardzo dobry.
Primo: Patrick Fiori. Wiecie bardzo dobrze jak uwielbiam Patricka. No niestety nie udało się zrobić z nim foci, ale .. to następnym razem. Byłam na koncercie Patricka. Słyszałam Choisir i Sans bruit. AAAAAAAA.

<3<3
Znalazł się kolejny powód dla nas - bo pojechałyśmy z Kasią i Agą, czyli dziewczynami poznanymi na... koncercie Bruna w Warszawie! - powodem został pan numer 4 z Notre Dame, czyli jedyny kochany Frollo, Daniel Lavoie. Daniel niedawno wydał album projektowy - La licorne captive z tekstami z mitów i w małej sali teatru paryskiego Europeen przedstawił te piosenki i swoje starsze przeboje .. w tym Belle, na które cała sala westchnęła.

I tym razem... Daniela udało się złapać<3

I jakimś cudem - no dobrze, cudem facebooka, bo wcześniej pisałam do Niego że będę - cher Daniel dał autograf dobrze pisząc moje imię.;-)

Jak już te dwa powody, to trzeci sam się nawinął. Kochamy musicale? Kochamy. A na czego prapremierę pójdziemy do Mogadoru? No, na Le bal des Vampires - czyli Bal wampirów.. którego sponsorem został producent.. pasty do zębów wybielającej. Wampiry mają białe zęby :)

A oprócz muzyki? Paryż jest Paryżem. Czyli Sacre Coeur. Czyli ta kupa żelastwa zwana Wieżą Eiffla. Czyli Notre Dame codziennie. Czyli cudowna pogoda w Jardin du Luxembourg i Jardin du Tuilliers. Czyli z Łukiem lubimy się na deszczowo. Czyli makaroniki z Laduree.

Czyli mogłabym tam mieszkać i szukać płyt w Boulier za 2 euro i książek za 20 eurocentów w Gibert Jaune i przepaść w UGC Cinema oglądając Tu veux ou tu veux pas z Bruelem.
Dałabym radę.
Ale żeby nie stracić uroku tego Miasta, wolę tam po prostu wracać, nie mieszkać. Dlatego wolę zostać w mojej Gdyni.
A z Paryża przywozić oryginalną płytę z Notre Dame za 2,3 euro, 2 Nolwenn, Julie i Patricka i nie wydać więcej niż 10 euro.
Wrócę. W marcu na Julie Z. :)

Noblista napisał piosenkę..

A nawet kilka.
Tłumaczył też z angielskiego..
ale najbardziej znaną, nie singlową, bo single pisał dla Francoise Serge Gainsbourg...
Patrick Modiano napisał Etonnez moi Benoit. W 1968 roku.

Étonnez-moi, Benoît Marchez sur les mains Avalez des pommes de pin, Benoît Des abricots et des poires Et des lames de rasoir Étonnez-moi...  Étonnez-moi, Benoît Faites la grande roue Le gros méchant loup, Benoît Faites le grand fou Faites les yeux doux Étonnez-moi...  Étonnez-moi Car de vous à moi Cela ne peut pas, cela ne peut pas Durer comme ça Car de vous à moi C'est fou ce qu'on s'ennuie, tu sais  Étonnez-moi, Benoît Coupez-vous les oreilles Mangez deux ou trois abeilles, Benoît Faites-moi le grand soleil Faites sonner le réveil Étonnez-moi... Étonnez-moi, Benoît Jouez de pipot Accrochez vous aux rideaux, Benoît Attrapez-moi au lasso Et jouez au rodéo Étonnez-moi...

Zdziw mnie, Benoit Chodź na rękach Połknij szyszkę, Benoit morelę i gruszkę I żyletkę Zdziw mnie Zdziw mnie, Benoit Zrób diabelski młyn Wielkiego złego wilka, Benoit Bądź szaleńcem, zrób słodkie oczy Zdziw mnie Zdziw mnie Bo pomiędzy tobą a mną To nie może tak, to nie może tak dalej trwać Bo pomiędzy tobą a mną To niesamowite jak się nudzimy, wiesz? Zdziw mnie, Benoit Odetnij sobie uszy Zjedz dwie albo trzy pszczoły Zrób mi wielkie słońce Spraw żeby zadzwonił budzik Zdziw mnie Zdziw mnie Benoit Mów mi głupstwa Przyczep się do kurtyny, Benoit Rzuć mi lasso, i pobawmy się w rodeo Zdziw mnie.

Żeby tylko październik nas nie zabrał....

Ten wpis miał być 1 października, ale się nie zapisał wtedy :/

Le vent fera craquer les branches La brume viendra dans sa robe blanche Y aura des feuilles partout Couchées sur les cailloux Octobre tiendra sa revanche Le soleil sortira à peine Nos corps se cacheront sous des bouts de laine Perdue dans tes foulards Tu croiseras le soir Octobre endormi aux fontaines Il y aura certainement, Sur les tables en fer blanc Quelques vases vides et qui traînent Et des nuages pris aux antennes Je t'offrirai des fleurs Et des nappes en couleurs Pour ne pas qu' Octobre nous prenne On ira tout en haut des collines Regarder tout ce qu' Octobre illumine Mes mains sur tes cheveux Des écharpes pour deux Devant le monde qui s'incline Certainement appuyés sur des bancs Il y aura quelques hommes qui se souviennent Et des nuages pris aux antennes Je t'offrirai des fleurs Et des nappes en couleurs Pour ne pas qu' Octobre nous prenne Et sans doute on verra apparaître Quelques dessins sur la buée des fenêtres Vous, vous jouerez dehors Comme les enfants du nord Octobre restera peut-être.

Gałęzie zatrzeszczą poruszane przez wiatr, Mgła pojawi się w białej sukni. Wszędzie będą liście, okryją kamienie. Październik szykuje zemstę... Słońce zaledwie odejdzie, A nasze ciała schowają się pod ciepłą wełną. Zagubiona w twoich szalach, ok Przyżujesz wieczorne plany. Październik uśpiony w fontannach. Znajdą się niektóre, na stołach z białego żelastwa. Kilka pustych wazonów, które się wleką I chmury położone na antenach. Podaruję ci kwiaty i obrusy kolorowe, żeby tylko październik nas nie zabrał. Pójdziemy na wszystkie pagórki, zobaczyć wszystko co październik oświetla. Moje dłonie w twoich włosach, a szaliki dla dwojga. Przed światem, który się pochyla, Nieliczne rzeczy opierają się na ławkach, Znajdą się mężczyźni, którzy sobie przypomną Te chmury położone na antenach. Podaruję ci kwiaty i obrusy kolorowe, których październik nam nie przyniesie. Z pewnością będzie można zobaczyć pojawiające się rysunki na zaparowanych oknach.  Pobawicie się na zewnątrz, niczym dzieci północy Październik być może zostanie..