Sam na swojej gwieździe

Quand on est seul sur son étoile Et qu'on regarde passer les trains Quand on trinque avec des minables Qu'on dort avec des "moins que rien" Quand on ré-écrit à sa mère Et qu'on pense aux économies Quand on invente des prières Pour des Bon Dieu de comédie C'est qu'on a besoin De quelqu'un, de quelque chose Ou d'un ailleurs Que l'on n'a pas, que l'on n'a pas C'est qu'on a besoin De quelqu'un, ou d'un amour Ou bien d'un bon copain Que l'on attend depuis longtemps, longtemps Quand on est seul sur son étoile On n'entend pas le temps courir On est au chaud et l'on s'installe Comme un cheval qui va mourir Quand tu raconte ton enfance A des gens qui n'écoutent pas Quand tu te fais beau, c'est dimanche Et qu'après tout tu ne sors pas C'est que tu as besoin De quelqu'un, de quelque chose Ou d'un ailleurs Que tu n'as pas, que tu n'as pas C'est que tu as besoin De quelqu'un, ou d'un amour Ou bien d'un vrai copain Que tu attends depuis longtemps Quand on est seul sur son étoile Y a des fois des coups du Bon Dieu Moi, je suis deux sur mon étoile C'est idiot, mais je suis heureux  Je n'ai plus besoin de quelqu'un De quelque chose, ou d'un ailleurs Je suis très bien tu sais, je suis très bien La la la la la la très bien tu sais Je suis très bien, je suis très bien Très bien, très bien!

Kiedy jest sie samym na swojej gwiezdzie I kiedy patrzy sie na pociagi Kiedy pije sie z zebrakami Kiedy spi sie z 'mniej niz nikim' Kiedy pisze sie kolejny raz do swojej matki I kiedy mysli sie o ekonomii Kiedy wymysla sie modlitwy do dobrego Boga komedii To wtedy potrzeba Kogos, czegos, innego swiata ktorego sie nie ma, ktorego sie nie ma To wtedy potrzeba Kogos czegos Albo dobrego kumpla Ktorego sie szuka od dawna, od dawa Kiedy jest sie samym na swojej gwiezdzie Nie slyszy sie biegnacego czasu Jest sie w cieple i usadawia sie Jak kon ktory zaraz umrze Kiedy opowiadasz o swoim dziecinstwie Ludziom ktorzy nie sluchaja Kiedy robisz sie na bostwo w niedziele A potem jednak nie wychodzisz To wtedy wlasnie potrzebujesz Kogos, czegos, innego swiata Ktorego nie masz, ktorego nie masz To wtedy potrzebujesz Kogos, albo milosci Albo prawdziwego przyjaciela Na ktorego czekasz od dawna Kiedy jest sie samym na swojej gwiezdzie Dostaje sie czasami becki od dobrego Boga Ja, jest mnie dwoch na mojej gwiezdzie To idiotyczne, ale jestem szczesliwy Nie potrzebuje nikogo, niczego, zadnego innego swiata Dobrze mi tu, wiesz?, dobrze mi tu la la lalala bardzo dobrze, wiesz Dobrze mi tu, dobrze mi tu Bardzo dobrze, bardzo dobrze

Tydzien z Becaud?
Nie, po prostu tak sie zdarzylo, ze Mario Pelchat, kanadyjski wokalista, nagral plyte z coverami Becaud - i zasluchalam sie.
A przy okazji warto przedstawic i sylwetke Becaud, i Pelchata.

Mario Pelchat zaczal kariere juz jako dziecko wystepujac w Quebecu razem ze swoja siostra. Niestety, w czasie jednej z tras siostra trafila do szpitala, gdzie zostal u mnie wykryty nowotwor tkanki kostnej i niedlugo potem zmarla.
Sam Mario jednak wystepowal dalej, wygrywal konkursy, a od lat 80 wydaje plyty. Jest tez aktorem musicalowym - byl dublerem Garou w Notre Dame de Paris oraz gral Don Carlosa w Don Juanie.

Jego piosenka znalazla sie tez w filmie Xaviera Dolana Tom.

W tym tygodniu wydal plyte z coverami.. Becaud wlasnie :) Na niej znalazla sie wlasnie tytulowa i przetlumaczona piosenka Seul sur son etoile - ktora Pelchat nagral z Garou.
Ciekawostka: Seul sur son etoile ma tez swoja angielska wersje! It must be him to klasyk, spiewany juz miedzy innymi przez Shirley Bassey

Bécaud uczył się gry na fortepianie w młodym wieku, studiował w Konserwatorium w Nicei. W 1942 opuścił szkołę i wstąpił do Francuskiego Ruchu Oporu w czasie II wojny światowej. Rozpoczął pisanie piosenek w roku 1948, po spotkaniu z Maurice’em Vidalinem, który namówił go do wydania swoich wczesnych kompozycji. Zaczął tworzyć dla Marie Bizet. Bizet, Bécaud i Vidalin utworzyli błyskotliwe trio, ich współpraca trwała do roku 1950.
Podczas tournée razem z Jakiem Pillsem jako pianista, Bécaud spotkał Édith Piaf, wówczas żonę Jacques’a Pillsa. Zaczął śpiewać za jej radą w 1953 utwory takie jak Mes mains i Les croix. Jego pierwsze występy nastąpiły rok później i w 1955 stał się znanym pełnym temperamentu francuskim wykonawcą. W 1956 roku Bécaud nagrał poruszającą piosenkę Pianista z Warszawy (Le pianiste de Varsovie) w której zawarł swoją fascynację Chopinem i wspomniał o stolicy Polski zniszczonej podczas drugiej wojny światowej.
Jego pierwszym hitem w anglojęzycznym wykonaniu był przekład Jane Morgan utworu Le jour où la pluie viendra z 1958 r. Bécaud zawodową karierę aktorską z aktorstwem rozpoczął w filmie z 1956 Le Pays D'où Je Viens. W 1960 wygrał Grand Prix du Disque i skomponował L'enfant à l'étoile – bożonarodzeniową kantatę. W tym samym roku, Let It Be Me, angielska wersja Je t’appartiens stała się hitem dla Everly Brothers, wykonywanym w następnych latach przez Boba Dylana, Ninę Simone, Elvisa Presleya, Williego Nelsona, Jerry’ego Butlera i Jamesa Browna.

W 1961 Bécaud nagrał Et maintenant, jeden z jego większych singli we Francji. Przetłumaczona jako What Now My Love, piosenka ta stała się hitem Shirley Bassey, Sonny’ego i Cher, Elvisa Presleya, Judy Garland, Andy’ego Williamsa i Franka Sinatry. Po napisaniu opery L'opéra d'Aran, Bécaud wyjechał w tournée po Europie i kontynuował nagrywanie stringów pop hitów, włączając kontrowersyjny Tu le regretteras. Współtworzył także Love On The Rocks z Neilem Diamondem, który znalazł w ścieżce dźwiękowej filmu The Jazz Singer oraz był międzynarodowym hitem.
W latach 90. nastąpiło drastyczne zwolnienie aktywności Bécauda, pomijając różne nagrania i okazjonalne występy. Zmarł na raka w 2001, w swoim domu-łodzi na rzece Sekwanie i został pochowany na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu

Becaud jest symbolem i klasykiem dla wykonawcow francuskojezycznych, po ktorego siega wielu wokalistow - w tym juz wspomniany Garou

Julie Zenatti

Isabelle Boulay

Kendji

Shy'm

i wielu wielu innych...

J’aime Paris au mois de Mars

Po raz trzeci bylam i wrocilam z Paryza.
Moje pobyty tam staja sie coraz krotsze i za kazdym razem zostaje niedosyt.
Moj Paryz jest juz oswojony. Mam swoje miejsca w ktorych moge chodzi z zamknietymi oczami.
A zarazem gdy wysiade z metra nie z tej strony to jest male zdziwienia/panika, ktora znika gdy obroce sie i skojarze miejsce gdzie jestem.
Bo Miasto Swiatel jest male. Bardzo male. Tak tylko sie wydaje ze Paryz to taki duzy.
Z kazdego miejsca widac Zelastwo, czyli Wieze.
Chcesz dojechac z jakiegos miejsca, powiedzmy spod Katedry do Wiezy? Jeden RER, 5 minut w tloku, przesiadka na Chatelet lub Gare du Nord i 5 minut w metrze, ruchome schody do gory - i jest sie. I tak jest w kazdym przypadku.
Opera, Galerie Lafayette, Les Printemps, skret w prawo - jest sie na Saint Lazarre.
Notre Dame, boulevard Saint Michel, Sorbona, i juz sie jest w Ogrodach Luksemburskich.. a obok mozna wejsc do Panteonu.
Prosty spacerek - nie da sie zgubic nawet gdyby sie chcialo - Luk Triumfalny, Champs Elysees, Concorde, Jardin du Tuilleurs i Luwr. Tak prosto, ze prosciej sie nie da.
Nic z tego ze wieje.
Nie pada - dopiero w sobote wieczorem troche kropi, w niedziele rano niebo zachmurzone, bo smutne ze musze juz wyjezdzac.


Paryz oswojony jest miejscem, gdzie dostaje sie dodatkowego croissanta do sniadania. Gdy croissanta je sie czytajac na schodach przed Sacre Coeur. Gdy wchodzi sie do Gibert Jaune i zagryza sie pazury bo nie wszystkie ksiazki za 1 euro wejda do torby podrecznej. Gdy gubi sie w 11, ale sie czuje ze to miejsce zyje.
Gdy widzi sie patrole uzbrojone po zeby. Gdy kolezanka paryzanka mowi, ze patrole mineurs, czyli rozbrajajace bomby jezdza codziennie. Gdy kumpele nie moga dojechac na spotkania bo metro zamkniete. Przy Cafe de La Danse trzy napisy Je suis Charlie. Od stycznia sytuacja niby jest powazniejsza. Ale Francuzow to przestalo juz ruszac.
Gdy Julie Zenatti mowi ci ze dobrze mowisz po francusku.

Avec la belle Julie Zenatti...♥ #juliezenatti

A photo posted by Gosia Pietrzak (@margotana) on Mar 13, 2015 at 12:24am PDT

Gdy Maximilien Philippe mowi "No tak, tak wlasnie sie dziwilem skad akcent, znacie w Polsce The Voice? Dzieki!"

Czwartek przed radiem, czekamy na Julie. Nagle patrze:Przeciez to Max! Z The Voice. Finalista Gara. Dziewczyny: kto? Jak chcesz idz po fote Powiedziałam mu ze jest fajny. Focia!. Dziewczyny, chcecie?? Eee nie! Piątek support przed Ju niespodziewany : Max. Dziewczyny: Zalujemy braku foci. Haha. Ha. ;)

A photo posted by Gosia Pietrzak (@margotana) on Mar 14, 2015 at 1:47am PDT

Gdy Michal Kwiatkowski mowi swojej ekipie ze przyjechalam specjalnie z Gdyni na jego koncert.

#michalkwiatkowski #cafedeladanse #paris #chopinetc

A photo posted by Gosia Pietrzak (@margotana) on Mar 16, 2015 at 11:11am PDT

Gdy spedza sie kilka godzin najpierw jedzac poutine a potem pijac kawe za 4 euro pod Notre Dame.

Za krotko. Ja wroce.

Lista przebojów, plus piosenka na Eurowizję

3. Louane - Je vole

7. Kendji - Andalouse

8. Christine and the Queens - Saint Claude

10. Soprano - Fresh prince

13. Christine and the Queens - Christine

18. Calogero - Portrait

Na 43 nowość, Fauve -Les hautes lumieres

czyli rap francuski w formie

Na 46 Les Enfoires - Toute la vie, czyli nowa kampania Restos du Coeur. Les Enfoires co roku robią się bardziej nastawione na komercję i promocję artystów niż na pomoc... ale i tak dvd będzie kupione..

Na 75 Lino - De reves et des cendres

Na 111 Julie Zenatti-Les amis! Jakiś wielki sukces to to nie jest...

Na 147 Blacko - Previens-le

A to Lisa Angell i jej piosenka na Eurowizję. Coś mi się zdaje od kilku lat, że Francuzi mocno sobie odpuścili...

Chociaż.. to piosenka napisana przez brata Jean-Jacques Goldmana. A on napisał też nr 4 na konkursie Eurowizji 2001, czyli Je n'ai que mon ame Natashy St-Pier

Przyjaciele Julie..

...to Ln, Garou i Patrick
:)
A serio, to tytuł singla promującego EPkę, a potem trochę przełożony album Julie, który, jak już pisałam, miał być w październiku. No nadal go nie ma, Capital ma nadal problemy z udostępnieniem EPki na iTunesie, na razie singiel można kupić na Amazonie i posłuchać na Deezerze, o tutaj.

Julie już robi promocję singlowi w kolejnych programach telewizyjnych, więc trzeba i tej piosence, w której Julie muzycznie i tekstowo wraca do swoich najlepszych płyt, czyli Comme Vous, zrobić promocje:)
On a passé l'épreuve des années d'insouciance
Sans trop de cicatrices, on en garde le vertige
On assiste au marriage de nos premiers amis
On a entendu dire les enfants ont grandi
Le bonheur a sa place, au bord de nos yeux
Certaines peines ont aussi déposé quelques traits
Et le sourire aux lèvres on évoque notre enfance

On a vraiment rien vu venir
En quelque battements de cils
Comme le temps passe, la vie défile
On a tellement de souvenirs
On a vraiment rien vu venir
En quelque battements de cils
On se retrouve devant la glace
Déjà trente ans de souvenirs
Déjà trente ans de souvenirs

Des amis pour la vie, une histoire pour toujours
On s'était tout promis, on a tenu le coup
Mais il y a eu la vie, et puis, son très long court
Les années sont passés, des amis sont partis
Les autres sont restés, de nouveaux sont venus
On a été heureux et quelque fois déçu
On imaginait pas, si souvent pardonné
REF:Les années passent, les amis restent,
La vie défile

Przetrwaliśmy próbę lekkomyślnych lat
Bez zbyt wielu blizn, zapamiętamy ból głowy
Byliśmy na ślubach naszych pierwszych przyjaciół
Widzieliśmy jak dojrzewają ich dzieci
Szczęście ma swoje miejsce, na brzegu naszych oczu
Niektóre smutki zostawiły rysy
A uśmiech pokazuje nasze dzieciństwo

Naprawdę się tego nie spodziewaliśmy
W kilku mrugnięciach
W miarę upływu czasu nasze życie paraduje
Mamy tyle wspomnień
Naprawdę się tego nie spodziewaliśmy
W kilku mrugnięciach
Znajdujemy się w lustrze
Już 30 lat wspomnień

Przyjaciele na całe życie, historia na zawsze
Dużo sobie obiecywaliśmy, dotrzymaliśmy obietnic
A potem zdarzyło się życie, i nie tak długo potem
Lata przeminęły, przyjaciele odeszli
Reszta została, nowi przybyli
Byliśmy szczęśliwi i kilka razy rozczarowani
Nie wyobrażaliśmy sobie, tak często przebaczać
Lata przemijają, przyjaciele zostają
Życie idzie w paradzie..


A ja nie mogę się doczekać aż tą piosenkę usłyszę na żywo w marcu :)

Patrick i kobiety jego życia

Dzisiaj dzień największego konkursu muzycznego.. który kiedyś kreował trendy, a dziś.. Znaczy, wiadomo, zawsze jest kilka wersji historii, kilka zdań, zawsze były przaśne występy, nie mnie oceniać. Osobiście, od kilku lat Eurowizji  - bo o niej mowa, jak co - nie oglądam, bo razem kreacji potworów (Lordi sprzed kilku lat) czy discopolowej muzyki nie lubię, ale zdarzają się perełki. I jeśli od kilku lat Francji nie idzie - ostatnie dobre miejsce było Natashy St-Pier w 2001 - o której już pisałam - czwarte miejsce, to w historii zdarzyły się im dobre występy. Ostatnie zwycięstwo mieli w latach '70, ale.. były dobre występy.

Czy dobrym występem był występ Artysty w 1993 roku?
Mnie osobiście śmieszy on ogromnie, sami zobaczcie:

No ale spójrzcie co z tego chłopaczka później wyrosło:n

Tak, będzie znowu o kolejnym artyście z Notre Dame - o moimi crushu od kilku dobrych lat - Patricku Fiori.
Fiori to pół-Ormianin - nauczył się grać na duduku :) -pół-Korsykanin z Marsylii. Jako dzieciak zachwycał głosem na Lazurowym Wybrzeżu, potrząsał bujnymi włosami, aż w końcu znalazł go Luc Plamondon i zaproponował rolę Phebusa - absolutnego łajdaka, ale... no jak go nie kochać?  nie można mu było odmówić talentu. Głos jak dzwon sprawiły, że jak Patrick zrezygnował z musicalu (podobno z powodu problemów z angielskim, jak to Francuz Fiori nie lubi innych języków) miał już publikę i mógł wydać płytę.

Medialny romans z Larą Fabian i całusy w co drugim programie telewizyjnym zapewniły mu ..popularność, no ale po znowu medialnym rozstaniu, Patrick stwierdził, że czas zachowywać prywatność. Był długo z Julie Zenatti (oui, o niej już było) pisali razem cudownie piosenki : vide Si je m'en sors i całe płyty - ale Artysta skupił się na wydawaniu płyt z piosenkami, które mają tekst - od zawsze Fiori współpracuje z Jean-Jacquiem Goldmanem - o tej Legendzie na pewno też napiszę..
Ich trio z Christine Ricol - 4 mots sur un piano - moje tłumaczenie tu - było przebojem na pierwszych miejscach długi czas we Francji

Patrick zrobił też przecudowny album Les Choses de La Vie z piosenkami z filmów. Ojciec Chrzestny:

Parasolki z Cherbourga

czy w duet z Tiną Areną z Fame - uwaga na akcent Patricka :D

sprawiają, że to jedna z najpiękniejszych płyt jakie słyszałam.
Patrick wydał właśnie najnowszy album Choisir czyli Wybrać. Zamówiłam go w przedsprzedaży na stronie oficjalnej, bo zawiera 4 super gorące zdjęcia link do koncertu dla fanów, który odbędzie się w środę nie mogę się doczekać!!11!one i tym samym też książeczkę z tekstami - i spokojnie mogę tłumaczyć. Z tekstów Patricka i Goldmana dużo, dużo się uczę, bo mają sens, trochę gier słownych nieprzetłumaczalnych, dużo fajnego słownictwa. Singiel promujący to Elles - One - oto on i tekst:

C'est cliché démode Dans les rengaines à deux sous partout faut-il ajouter d´autres rimes A ces millions de poèmes Entre nous C´est du déjà vu Je sais  Mille fois rebattu D´accord On n´en peut plus de ces histoires Où pourtant chacun d´entre nous s´est perdu mais passent les ans, le temps futile Que nous reste-t-il Indélébile Elle Première et dernière Sœur, amante, mère Fidèle lumière Elle Dans les nuits trop sombres Elle Quand tout vacille et s´effondre Elle Au bout du monde  Les hommes jouent à la peur, Au pire, au pouvoir, à mourir, Au hasard, à se haïr ou se mentir, au plaisir Les hommes jouent  Les hommes se toisent, rêvent  Et boivent et s´autorisent  Petits soldats dérisoires  Ils se défient puis se défilent Les hommes jouent Mais apres les tombs Et les champs d´horreur  Au milieu des cendres Et des douleurs  Elles Pour nourrir et guérir Caresser, sourire, Et l´ombre éclaircir  Elle Et d´autres ciels à venir Pour enfanter plutôt qu´anéantir Et tout reconstruire Tout reconstruire  Et même  L´une d´entre elle est la mienne Comme inespérée, ma providentielle  Elle fait que ma vie vaut la peine Elle Mon aile

Stereotypowe, niemodne, śpiewka warta dwóch centów, wszędzie Czy naprawdę potrzeba kolejnych rymów do tych milionów wierszy, pomiędzy nami uczucie deja-vu, wiem, tysiące razy przemaglowane, prawda, Już mamy dosyć tych historii gdzie każdy z nas się gubi Ale mijają lata, błahe czasy, Co nam zostaje niezapomniane? Ona Pierwsza i ostatnia Siostra, kochanka, mama Wierne światło Ona W nocach zbyt ciemnych,ona kiedy wszystko się chwieje i wali, ona na końcu świata Mężczyźni grają o strach, najgorsze, o władze, o śmierć, o hazard, o nienawiść o kłamstwo, o przyjemność, mężczyźni grają Mężczyźni się oceniają, marzą i piją i pozwalają sobie Małe śmieszne żołnierzyki Rzucają czemuś wyzwanie, potem idą za sobą, mężczyźni grają Ale po upadku i miejscach jak z horroru W samym środku popiołu i bólu jest Ona Żeby podtrzymać i wyleczyć Głaskać, uśmiechać się, i rozjaśnić cienie. Ona i inne nieba które przyjdą Żeby bardziej rodzić niż unicestwić I wszystko zbudować od nowa,od nowa I nawet jedna z nich jest moja Jak zaskoczenie, moja bogini Ona sprawia że moje życie jest warte poświęcenia, ona, moje skrzydło..

Ona, piękna :)

Tam, skąd pochodzę...

Nie, to nie będzie kolejny tekst o Gdyni.. acz może trochę..
To będzie kolejna krótka biografia Artystki - i tu nie boję się napisać o Niej z dużej litery - o Julie Zenatti.
Julie, tak jak Garou i Bruno, występowała w musicalu Notre Dame de Paris w roli Fleur de Lys. 17-latka, którą wtedy była, już zachwycała dojrzałym głosem w kontrowersyjnych tekstach Luca Plamondona. Bo jakże inaczej nazwać tekst La Monture "Twoje słowa miłości są obelgami Twoje przysięgi są krętactwami Moje serce staje się już bardziej twarde Stawiam cię pod samą ścianą"?

Po musicalu z Patrickiem Fiori, który grał Phebusa (i o którym zapewne niedługo napiszę!) i z którym w musicalu śpiewała...

Julie napisała i nagrała trzy płyty. Piosenką, którą napisali o czwartej rano w hotelu w Montrealu, stała się wielkim hitem... "Jestem owocem pewnej rany/Tchnieniem zbyt długiej walki/W ciszy i bez obelg/Rosłam w jedwabnych pościelach..."

Jak nie zakochać się w tej pięknej piosence śpiewanej boskim głosem Julie? Szybko młoda piosenkarka zaskarbiła sobie serca francuskiej publiki. Pop rockowe albumy Fragile, Dans les yeux d'un autre i Comme vous zapewniły jej miejsca na listach przebojów, a otwartość w czasie koncertów jak i poza nimi - od samego początku miała dobry kontakt z fanami, zostawała na autografy, odpisywała na listy, a czasami nawet oddzwoniała, gdy zostawiali jej numer telefonu - sprawiły, że publika ją pokochała.
Gdy zawsze mocno chroniący prywatność Julie i Patrick zerwali, Paryżanka zmieniła styl muzyczny. Płyta La boite de Pandore oferuje inne dźwięki, bardziej w stronę R&B, z tekstami bardziej mrocznymi, opowiadającymi już historię dojrzajszej dziewczyny, bardziej doświadczonej w miłości. Na moment też Julie zmieniła kolor włosów i nauczyła się tańczyć :)

Julie pokazała swój charakterek, wie czego chcę i wie jak to wyrażać. Ma swoje zdanie i nie boi się go powiedzieć. Gdy wydawało się, że Francji chanteuses a voix, czyli wokalistki z głosem, śpiewające ballady przeminęły, i były rytmy taneczne, ona wydała płytę Plus de diva, inspirowaną Marią Callas. Julie jest i księżniczką, i Divą - i za to ją kochamy. 

Po urodzeniu córeczki, jurorowaniu w Nouvelle Star, krótkim powrocie z Notre Dame de Paris - byłam, widziałam, Julie ma głos jak dzwon!!! - Artystka wraca.. Tak naprawdę, nigdy nie zniknęła, po wydaniu Plus de diva wydała do kupienia i na naszym iTunesie epkę koncertową, i cały czas była obecna na Facebooku i Twitterze, gdzie pisała z fanami. Ale tym razem Julie wraca - z najnowszą piosenką D'ou je viens - czyli Skąd pochodzę 

I tą piękną balladę, której Julie mogłaby pozazdrościć Adele - cytuję Twittera - Julie powraca z nowymi piosenkami, z płytą zapowiedzianą na październik - i słysząc to, wiem że kolejny raz podbije serce. A o czym mówi D'ou je viens? Sama Artystka mówi, że ..o niej samej. Napisana tekstowo przez Julie, muzycznie przez norweską artystkę Freyę, oddaje przez co już 33-letnia piosenkarka przeszła, i skąd pochodzi. Zresztą... sami zobaczcie <tłumaczenie moje>

Je vais te guider Ne sois pas étonné Je suis une brune un peu colorée J'ai déjà aimé J'ai essentiellement pleuré On pourrait dîner Tu pourrais rester Je suis jolie même démaquillée Je suis maladroite mal en mer mal parfaite  mal peignée  On va gagner du temps sur les préliminaires C'est pas la vie en rose  Mais j'sais je peux te plaire  De là d'où je viens on parle fort On s'agite pour un rien sans effort On cache du chagrin Déposant la tête entre nos mains  De là d'où je viens Comme un sort Je reviens toujours à bon port  Et choisir où l'on va sans perdre le chemin d'où l'on vient  J'ai trente ans passé  J'lai fais pas je sais Je suis timide Grande bouche optionee  Je suis courageuse  Mais un peu peureuse c'est vrai

Będę Twoją przewodniczką,nie zdziw się Jestem brunetką, troszkę farbowaną Już kochałam, i oczywiście płakałam Możemy iśc na randkę, możesz zostać Jestem ładna, nawet bez makijażu Jestem nietaktowna, mam chorę morską, nie perfekcyjna,źle uczesana. Zyskamy czas przy przygotowaniu.. To nie będzie życie usłane różami Ale wiem, że mogę Cię zadowolić Tam skąd pochodzę mówimy głośno Wzburzamy się o byle co bez wysiłku Ukrywamy smutek Ukrywając twarz w rękach Tam skąd pochodzę jak los Wracam zawsze do dobrego portu i wybieramy gdzie idziemy bez gubienia drogi skąd pochodzimy Już minęło mi 30 lat Nie zrobiłam ich, wiem Jestem nieśmiały, niewyparzony język w opcji.. Jestem odważna Ale trochę bojaźliwa, to prawda

Julie, tak jak Bruno, jest dla mnie Artystką kompletną i z niecierpliwością czekam na jej album Blanc..

PS. Nawiązując do tytułu i piosenki, i bloga - ja pochodzę z Gdyni.. a tak naprawdę z Rumi, tam mieszkałam przez pierwsze lata życia. Julie z Paryża. A Wy? :)